تولید انسولین از ضایعات ماهی

در ادامه پست های   قبلی در  خصوص ضایعات ماهی به برخی  دیگر از محصولات  بدست امده از ضایعات ماهی  اشاره میشود 

برگرفته شده از مطالب خانم HADEER AHMED  نشر در LINKEDIN

 در این قسمت از سری ضایعات ماهی ، به موضوعی برخورد کردیم که ممکن است انتظارش را نداشته باشید - تولید انسولین.

برخی از آنزیم ها و پروتئین های موجود در ماهی در   اندام هایی  مانند بافت پانکراس و سایر قسمت های دور ریخته شده وجود دارد که  می توانند در فرآیند تولید انسولین استفاده شوند. این یک کشف حیاتی برای رشته پزشکی است، زیرا منبع جایگزینی برای تولید انسولین است که برای افراد مبتلا به دیابت حیاتی است. با تغییر کاربری ضایعات ماهی برای مصارف پزشکی، ما نه تنها ضایعات را کاهش می دهیم، بلکه از پیشرفت های مراقبت های بهداشتی نیز حمایت می کنیم.

این رویکرد روشی پایدار و نوآورانه برای تولید داروهای نجات بخش از موادی  است که در غیر این صورت دور ریخته می شدند، این یادآوری دیگری است از میزان پتانسیل موجود در محصولات جانبی ماهی، بسیار فراتر از غذا یا کود.

تولید چرم از ضایعات ماهی

تولید چرم  از ضایعات ماهی 

در ادامه پست های   قبلی در  خصوص ضایعات ماهی به برخی  دیگر از محصولات  بدست امده از ضایعات ماهی  اشاره میشود 

برگرفته شده از مطالب خانم HADEER AHMED  نشر در LINKEDIN

تصور کنید تکه ای از ماهی را بپوشید، اما به نحوی که به سیاره کمک کند. پوست ماهی که اغلب به عنوان ضایعات دور ریخته می شود، در حال تبدیل شدن به یک جایگزین پایدار برای چرم سنتی است. این پوست‌ها با بافت‌ها و دوام منحصربه‌فرد خود، اکنون به کیف‌های دستی، کفش‌ها ولوازم  شیک تبدیل می‌شوند. این نه تنها ضایعات ناشی از آبزی پروری را کاهش می دهد، بلکه یک ماده تجدید پذیر را نیز به دنیای مد معرفی می کند.

برای کسانی که عاشق مد هستند و به دنبال جایگزین های سازگار با محیط زیست هستند، چرم پوست ماهی چیزی واقعا منحصر به فرد را ارائه می دهد. این راهی برای شیک ماندن و در عین حال حمایت از شیوه های پایدار است - با استفاده از موادی که در غیر این صورت دور ریخته می شوند. این استفاده خلاقانه از محصولات جانبی ماهی، طرز تفکر ما را در مورد مد تغییر شکل می دهد و ترکیبی از زیبایی و مسئولیت پذیری را ارائه می دهد.

برگرفته شده از مطالب خانم HADEER AHMED  در LINKEDIN

تبدیل ضایعات ماهی به سیلاژ ماهی

در ادامه مقدمه ذکر شده در پست قبلی در  خصوص ضایعات ماهی به برخی از محصولات  بدست امده از ضایعات ماهی  به تدریج در پست های بعدی اشاره میشود 

برگرفته شده از مطالب خانم HADEER AHMED  نشر در LINKEDIN

سیلاژ ماهی طبق تعریف سازمان فایو عبارت است از محصول مایعی که ازهیدرولیز آنزیمی و اسیدی ماهی کامل یا ضایعات آن تهیه می شود

سیلاژ ماهی یک محصول مایع است که به  عنوان یک منبع پروتئینی با ارزش در تغذیه دام و طیور استفاده می‌شود. 

در طی فرایند سیلاژ ماهی ، ضایعات ماهی به مخلوطی از پروتئین های هیدولیز شده ،  لیپیدها، مواد معدنی و سایر  مواد مغذی تبدیل میشود که بوسیله گونه های ابزی به راحتی قابل هضم می باشد آنزیم ها معمولا در امعاء و احشا ماهی وجود دارد در طی فرایند تولید محصولات سیلازی توجه به نوع ماده هیدرو لیز کننده اسیدی ( معدنی و آلی) ، نوع گونه ابزی ، دما، میزان اسیدیته و نسبت ماده هیدرولیز کننده به سوبسترا از اهمیت ویژ ه ای برخوردار است

پیش‌ماده یا سوبسترا ماده‌ای است که آنزیم بر آن اثر می‌کند و تحت تاثیر آنزیم‌ها، سوبسترا تغییر می‌کند و به یک یا تعدادی محصول تبدیل می‌شود

محصولات سیلاژی به دلیل ویژه گی  ارگانولپتیکی خاص ( رنگ ، بو ، مزه )میتواند یکی از جایگزین های پودر ماهی در صنعت تولید غذای دام ، طیور و ابزیان استفاده گردد .

مربوط به بو، مزه، ظاهر و لمس غذا که در واقع ارزیابی غذا از طریق حواس است.  ارگانولپتیکی

. آنزیم ها معمولاً در امعاء و احشاء ماهی وجود دارند

موضوعی که  اغلب نادیده گرفته شده اما بسیار پایدار برای استفاده مجدد از محصولات جانبی ماهی است ان است که 

سیلاژ  ماهی از تخمیر ضایعات و دور ریزهای  ماهی مانند سر، روده و استخوان ساخته می شود. این فرآیند پروتئین ها و چربی ها را تجزیه می کند و ضایعات را به مایعی غنی از مواد مغذی تبدیل می کند. سیلاژ  حاصل می تواند به عنوان یک ماده با ارزش در خوراک دام به ویژه برای دام و حتی سایر گونه های ماهی استفاده شود.

ایده کلی حفظ ماهی و ضایعات آنها توسط سیلاژ  مبتنی بر مبنای علمی جلوگیری از پوسیدگی باکتریایی است، یعنی یک محیط اسیدی بر خلاف یک محیط قلیایی یا خنثی باعث رشد باکتری های پوسیده نمی شود. بر اساس این نظریه، ماهی در یک محیط اسیدی توسط باکتری ها پوسیده نمی شود. همچنین افزایش اسیدیته تا حدی که در حفظ سیلاژ  استفاده می شود، اجازه رشد قارچ ها یا شکوفایی مخمرها را نمی دهد. بنابراین، ماهی به دور از اثرات تجزیه و تحلیل بیولوژیکی حفظ می شود، اما در معرض برخی تغییرات شیمیایی ناشی از اکسیداسیون چربی ها باقی می ماند. بنابراین در صورت تمایل به حفظ طولانی مدت آن به صورت مخلوط نشده، آنتی اکسیدان ها به مخلوط اضافه می شود.

آنچه که سیلاژ  ماهی را بسیار جذاب می کند این است که این یک روش ساده و مقرون به صرفه برای مدیریت ضایعات ماهی است، به خصوص در عملیات در مقیاس کوچکتر. با تبدیل آنچه دور ریخته می شد به خوراک دام مغذی، نه تنها ضایعات را کاهش می دهد ، بلکه منبع غذایی پایدار برای سایر صنایع نیز فراهم می کند .

برگرفته شده از مطالب خانم HADEER AHMED  در LINKEDIN