افزایش برداشت میگو در استان هرمزگان

معاون آبزی‌پروی شیلات هرمزگان خبر داد

افزایش برداشت میگو از سایت‌های پرورش میگوی هرمزگان

معاون آبزی‌پروی شیلات هرمزگان از افزایش برداشت میگو از سایت‌های پرورش میگوی استان نسبت به سال‌های گذشته خبر داد.

• Tweet

به گزارش خبرگزاری فارس از بندرعباس به نقل از روابط عمومی شیلات هرمزگان، علی کریمی با بیان اینکه امسال پیش‌بینی می‌شود میگو پرورشی برداشت شده سال‌جاری در استان به سه هزار و 200 تن برسد، اظهار داشت: این میزان در سال گذشته دو هزار و 711 تن بوده است.

وی با اشاره به اینکه برداشت میگوی پرورشی امسال استان که از تیر ماه آغاز شده است، افزود: برداشت میگو تا پایان دی ماه سال‌جاری ادامه خواهد داشت.

کریمی افزود: تاکنون برداشت از مزارع پرورش میگو سایت‌های  هنگام و پارسیان به پایان رسیده که روند برداشت در سایت‌های تیاب شمالی و جنوبی، سایه خوش و کولغان ادامه دارد.

معاون آبزی‌پروی شیلات هرمزگان خاطرنشان کرد: تاکنون از سطح مزارع استان یک هزار و 500 تن میگو برداشت شده است که از این میان بیش از 70 تن به سایت هنگام و 215 تن به سایت پارسیان اختصاص دارد.

لازم به ذکر است که در سال جاری بیش از 300 میلیون قطعه بچه میگو در سطح مزارع استان ذخیره‌سازی شد.

انتهای پیام/2310/ب

چگونه مصرف غذای میگو ی پرورشی را کاهش دهیم

چگونه  مصرف غذای میگو  را کاهش دهیم

FCR یا ضریب تبدیل غذایی برای جانوران آبزی متفاوت با جانوران خشکی است. معنی اصلی FCR عبارتست از مقدار کیلوگرم غذای مصرف شده بوسیله جانور که می‌تواند تبدیل به 1کیلوگرم وزن زنده جانور شود. از این تعریف نه تنها کیفیت غذایی جانوران بدست می‌آید بلکه برنامه غذادهی و مدیریت محیطی استخر که تأثیر مهمی بر میزان FCR دارد بدست می‌آید.

در حقیقت غذا قسمت عمده هزینه تولید و بعنوان یک فاکتور تعیین کننده در پرورش میگو در نظر گرفته می‌شود. پرورش‌دهندگان میگو بایستی از میزان FCR آگاهی داشته باشند زیرا بهبود میزان FCR به معنی کاهش مقدار کافی از هزینه تولید می‌باشد.

هزینه‌های تولید جانبی که بطور خیلی شدیدی بر FCR تأثیر گذاشته و ارتباط خیلی نزدیکی با میزان رشد میگو و شرایط کف استخر دارند یک FCR خوب همیشه منتج به میزان رشد خوب، میگوی سالم و کف استخر تمیز می‌شود. برعکس FCR بد همیشه در ارتباط میزان رشد پائین میگوی دارای استرس و شرایط کف استخر بد می‌باشد.

فاکتورهای مؤثر بر FCR:

1-  کیفیت لارو میگو: تکنولوژی قابل اطمینان، تاکنون برای تکثیر میگو وجود ندارد و کیفیت پست‌لارو میگو تاکنون استاندارد نشده است. ظاهر فیزیکی تنها، نمی‌تواند کاملا کیفیت پست‌لارو را نشان دهد. روشهای تکثیر خوب تنها راه قابل اعتماد برای اطمینان از کیفیت لارو می‌باشد. لارو حاصل از مرکز تکثیری که در محل با درجه حرارت بالا باشد و بطور مرتب دارو استفاده کند همیشه سالم به نظر می‌رسد. اگر چه بعد از ذخیره‌سازی در استخرهای پرورشی مرگ و میر زیادی اتفاق می‌افتد. اگر چه میزان بقاء FCR و میزان رشد ممکن است خیلی ضعیف باشد، بدلیل فقدان مقاومت لاروها در محیط طبیعی در لاروهایی که بیش از حد دارو دریافت کرده‌اند بعضی اندامها ممکن است آسیب دیده باشند و کارایی مصرف غذا کمتر شود. بنابراین کیفیت پست‌لارو بایستی بدقت بررسی شود.

2-  کیفیت غذا و دانش نیازمندیهای تغذیه‌ای میگو به خوبی مستند نشده است .تاکنون  هر شرکت سازنده غذا اطلاعات مربوط به تولید غذا  در آن شرکت را بصورت سری نگه می‌دارد. شرکت ‌های بزرگ قادر به بهبود کیفیت غذایشان و کارایی آن می‌باشند، به لحاظ اینکه سرمایه کافی دارند. نیازهای غذایی میگو از مواد خام مورد استفاده در غذای میگو استاندارد شده است. این مواد غذایی قابل دسترسی نیستند غذای میگو نیاز به آزمایشگاه کنترل کیفی دارد تا کیفیت مواد خام را آزمایش نماید به این روش آنها می‌توانند دائماً غذای باکیفیت خوب تولید کنند تنها غذای با کیفیت عالی می‌تواند به پرورش‌دهنده کمک کند تا به FCR=5/1 و کمتر از آن دست یابد. انتخاب درست غذا از بهترین تصمیمات برای پرورش‌دهندگان میگوست برای اینکه صحیح‌تر تولید نمایند.

3-    مدیریت تغذیه

همچنان که پیش‌تر توضیح داده شد FCR مربوط می‌شود به مقدار غذایی که داخل استخر ریخته می‌شود و میزان میگویی که از استخر برداشت می‌شود بنابراین مقدار مناسب غذا مهمترین معیار مدیریت تغذیه میگوست به لحاظ اینکه میگو‌ها از کف تغذیه می‌کنند. پلتهای غذایی بایستی بصورت ته‌نشین شونده استفاده شود. به منظور تأئید مقدار غذا بیوماس میگوی موجود در استخر بایستی بدست آید. متأسفانه تعیین تعداد میگو کار آسانی نیست و محاسبه مقدار غذا مشکل می‌باشد وضعیت سلامتی میگو، همچنین سن و شرایط محیطی استخر مستقیماً بر مصرف غذا توسط میگو مؤثر می‌باشند. روشهای زیادی بکار گرفته شده برای بررسی مصرف غذایی میگو. براستی روشهای توراندازی بطور گسترده‌ای بوسیله پرورش‌دهندگان مورد قبول واقع شده است. جزئیات بررسی بوسیله توارندازی در جدول 1 نشان داده می‌شود. بعضی پرورش‌دهندگان تنها رشد میگو و ظاهر آن را مشاهده می‌نمایند و می‌توانند بطور مناسب مقدار غذا را براساس آن تنظیم نمایند. تنظیم تغذیه میگو براساس وزن بدن در جدول 2 آمده است. غذای روزانه به مقداری که افزایش می‌یابد می‌تواند بوسیله فرمولهای AوB محاسبه شود.

همانطور که فاکتورهای زیادی در مصرف غذایی میگو تأثیر دارند، مشاهده بدقت و مکرر میگوها یک راه قابل اطمینان برای تعیین مقدار غذای مورد نیاز آنهاست.

4- مدیریت هوادهی و آب  

                 در یک استخر با شرایط محیطی خوب بدون هرگونه استرس، میگو خیلی سریع رشد می‌کند بدلیل اینکه انرژی برای غلبه کردن بر استرس مصرف نمی‌شود. بعبارتی دیگر اگر پرورش‌دهندگان قادر نباشند به اینکه شرایط استخر را خوب نگه دارند، بعنوان مثال: تعویض آب ناکافی، کیفیت بد آب ورودی، میزان اکسیژن محلول در آب کم، شرایط بد کف استخر منتج به تولید گازهای سمی زیادی در کف استخر و ایجاد شرایط بی‌هوازی می‌شود. همه این فاکتورها سبب وارد شدن استرس به میگوها می‌گردد. جانوران مجبورند برای غلبه بر اینگونه استرسها انرژی مصرف نمایند که در نهایت منجر به رشد پائین آن و FCR بد می‌گردد. تعویض آب کافی و هوادهی، مؤثرترین عامل برای جلوگیری از این مشکلات می‌باشند. انتخاب لارو و مدیریت مزرعه، همچنین منجر به FCR خوب می‌گردد.

5- رقیبها و شکارچیان

     آماده‌سازی بد استخر می‌تواند سبب FCR زیاد گردد. بدلیل حضور تعداد زیاد شکارچیان و رقبای غذایی میگو پرورش‌دهندگان بایستی آماده‌سازی کف استخر را بوسیله خشک کردن کامل و قراردادن فیلترهای مناسب قبل از پر کردن آب استخر انجام دهند و ضروری است شکارچیان قبل از ذخیره‌سازی لارو میگو در استخر، حذف شوند.

یک 5/1=FCR و کمتر از آن می‌تواند واقعاً بوسیله پرورش‌دهندگانی که لارو خوبی انتخاب می‌کنند و مدیریت خوبی نیز بر مزرعه دارند بدست آید. لذا لازمست آب با کیفیت خوب، هوادهی کافی، تراکم ذخیره‌سازی مناسب وپرورش میگو باکیفیت خوب انجام شود. غذای با کیفیت بالا که بوسیله یک کارخانه تولید غذای میگوی قابل اطمینان تولید شود می‌تواند با توجه به شرایط پرورش میگو نتیجه بخش باشد.

صید میگو در قشم

صید میگو قشم با پایان یافتن فصل صید میگو در استان هرمزگان این تصاویر به نقل سایت ..iranaqua. درج میگردد . 

پرورش میگو در استان گلستان

 فرصتی برایم دست داد تا  برای استفاده  از تجربیات همکارانمان در اداره کل شیلات استان گلستان بازدیدی از پتانسیل های آبزی پروری این استان بویژه توسعه پرور ش میگوداشته   باشیم  و مهمان این عزیزان بودیم . سخت کوشی و تلاش مجدانه آقای مهندس پاسندی مدیر کل محترم شیلات گلستان که قبلا"تجربه و  سابقه پست معاونت آبزی پروری را در این استان داشتند  در بهره برداری و توسعه سایت

گمیشان ستودنی است  که توانستند با تلاش خودشان و استفاده از فرصت و  موقعیت خاص و شرایط اقلیمی منطقه  این باور را در ذهن مقامات عالی استان  بارور  سازند که در شمال کشور و آب دریای خزرهم میتوان میگو پرورش داد و به تولید آبزی و اشتغال کمک کرد وعلی رغم اینکه میگو در ذهن مقامات استان ممکن است از اولویت های کاری نباشد  در خشکسالی مالی توانستند اعتبارات خوبی را جذب نمایند و برا ی کاهش تبعات زیست محیطی در حال احداث حوضچه 20 هکتاری ماند برای پساب کل سایت بودند..

مهندس علیمحمدی معاون آبزی پروری نیز که قاعدتا" کارشان توسعه قزل آلا و کپور و خاویاری و ماهیان زینتی و سایر آبزیان خاص منطقه باشد امروزه به عنوان مدافع  و توسعه دهنده پرورش میگو شناخته میشوند  که حاکی از جدیت و پشتکار ایشان است  که جزء  5 استان میگو پرور کشور شناخته شود

مدیریت و پیگری این دوستان و مزایای بسیار زیاد سایت گمیشان  همچون شوری ، دما ، بافت خاک ، آب دایمی  و غنی و وجود غذای زنده( کاهش ضریب تبدیل غذایی) ، نیروی کار ، امنیت منطقه  همه و همه دست به دست هم داده  تا  کاهش هزینه ساخت مزارع و کاهش هزینه تولید  داشته باشند . برخی از مزارع در عین سادگی طراحی و ساخت،  با این تفکر ورود کرده اند تا فرصت باقی است به تولید  اندیشیده شود  و بقول مهندس پاسندی "برای میگو کاخ نسازیم و از میگو کاخ بسازیم "

علاوه بر همه اینها نصب تابلو شهرک صنعتی شیلاتی درکنار جاده  شهرستان گمیشان و نصب تابلوراهنما در یکی از میادین و چهار راههای   این شهر که مسافرین را  به سمت سایت پرورش میگوی گمیشان هدایت میکرد برایم جالب توجه بود .

بیماری EMS در پرورش میگو

دو خبر در خصوص بیماری EMS  به نقل از وب سایت آبزیستان http://abzistan.persianblog.ir/

-          تاخیر در برداشت میگو

صادرکنندگان میگو در ویتنام ،با مشکل جدیدی مواجه شده اند.پرورش دهندگان میگوهای خود را در استخرها نگاه داشته اند تا قیمت ها از این هم که هست، بالاتر رود و حالا کارخانه های فرآوری،به همین دلیل و نیز بروز بیماری مرگ زودرس(EMS) با کاهش جدی میگوی خام برای فرآوری روبرو بوده و این امر سبب شده صادرکنندگان قادر به تأمین سفارشات و تعهدات خود تا پایان سال نباشند.

در استان Vinh،یکی از بزرگترین مراکز پرورش میگو در دلتای مکونگ ویتنام،27000پرورش دهنده مالک 26000هکتار اراضی پرورش میگو هستند که امسال در حدود 25 درصد از محصول آنها به دلیل ابتلا به بیماری EMS تلف شد.

استان Ca Mau بزرگترین قطب پرورش میگوی دلتای مکونگ نیز،از 267000 هکتارسطح ذخیره سازی شده میگو تنها 100 هزار تن، معادل 78 درصد از محصول مورد انتظار، برداشت شده که باعث گردید قیمت میگوی مونودون در مزرعه ،از 8.08 دلار در سال 2012 به 11.4 دلار در ماه سپتامبر2013 افزایش پیدا کند.

بر اساس گزارش Shrimp News تا ماه سپتامبر 2013 ارزش صادرات میگو ویتنام به حدود 2 میلیارد دلار رسیده که سهم گونه وانامیاز این مقدار،با 80 درصد افزایش نسبت به سال گذشته،952 میلیون دلار  و ببری سیاه(مونودون) با 2.1 درصد افزایش ،928 میلیون دلار بوده است.

-          راهی جهت ایجاد تأخیر در بروز مرگ و میر ناشی از ابتلا به بیماری مرگ زودرس

بر اساس گزارش سایت خبری Shrimp news،گروهی از محققین دانشگاه مشهورKasetsart در تایلند موفق شده اند،راهی جهت ایجاد تأخیر در بروز مرگ و میر ناشی از ابتلا به بیماری مرگ زودرس(EMS) در میگوهای مبتلا بیابند.

این روش درمان مبتنی بر استفاده از مشتقات پلی فنل در غذاست که سبب کاهش بارباکتریایی موجود در دستگاه گوارش میگو شده و باعث میگردد این میگوها حداقل تا رسیدن به وزن 12.5 گرم(80 قطعه در هر کیلو)زنده بمانند.البته این راهکار میبایست در کنار مدیریت بهینه پرورش مورد استفاده قرار گیرد .

از سوی دیگر باید گفت ،هرچندحتی با استفاده از این روش نیز حاشیه سود پرورش دهندگان درگیر با این چالش تأمین نمی شود اما حداقل ضرر کمتری متوجه آنها خواهد شد.